مهاجرت و شهروندی

پناهندگی

مهاجرت از طریق پناهندگی

پناهندگی

   کسانی که دلایل قانع کننده ای مبنی بر ترس از آزار و شکنجه به دلیل عقاید مذهبی،عقاید سیاسی یا عضویت در گروه های اجتماعی خاص دارند،می توانند به دولت کانادا درخواست پناهندگی خود را ارائه دهند.البته این دلایل باید دادگاه کانادا را متقاعد کند که شخص متقاضی در صورت بازگشت به کشورش در معرض تهدید قرار می گیرد.در غیر اینصورت به کشورش بازگردانده می شود.

برنامه پناهندگی برای افراد پناهجو در خارج از کانادا:

گزینش افراد پناهجو:

اداره مهاجرت و شهروندی کانادا برای گزینش و شناسایی افراد پناهجو از طریق کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) ،گروه های حمایت کننده خصوصی و یا سایر سازمان های ارجاع کننده  اقدام می کند.

مهاجرت از طریق پناهندگی در ۳ دسته خلاصه شده است:

  1.  پناهندگان کنوانسیون در خارج
  2.  کشورهای پناه دهنده
  3.  لیست کشورهای قابل پذیرش

ممکن است در شرایطی استثنایی، پناهندگان کشورهای خاص به صورت مستقیم برای اسکان در کانادا متقاضی شوند.

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد

سازمان ملل متحد به دنبال حمایت از افراد پناهجو در سراسر جهان است. به عنوان بخشی از فعالیت این سازمان، شناسایی افراد پناهجو برای اسکان در کشور کانادا ،زمانی صورت می گیرد که بهترین موقعیت برای آن وجود داشته باشد.

گروه های حمایت کننده خصوصی:
گروه های حمایت کننده خصوصی، شرایط مورد نیاز جهت  اسکان افراد پناهجو را ، برآورده می کنند. این گروه ها می بایست شهروند یا مقیم دائم کانادا (حداقل ۱۸ سال سن) باشند و متقبل شوند که افراد پناهجو را به مدت ۱ سال از تاریخ ورود یا تا زمانی که افراد موفق به حمایت مالی خود شوند (هر یک اول وارد باشد) تامین نمایند. این کمک شامل محل زندگی، پوشاک و غذا می باشد. در موارد خاص، دوره حمایت می تواند بیشتر از ۳۶ ماه تمدید شود. سفارت کانادا در کشورهای مربوطه تقاضانامه ها را ارزیابی  و تصمیم خواهد گرفت که آیا فرد متقاضی،جهت برنامه اسکان افراد پناهجو واجد شرایط می باشد یا خیر.

سایر سازمانهای مربوطه:
سازمانهای ارجاع کننده مانند کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد قرار ملاقاتی با وزیر اداره مهاجرت و شهروندی کانادا جهت ارجاع افراد پناهجو خواهد داشت.

چه کسانی برای گزینش واجد شرایط خواهند بود؟

اداره مهاجرت و شهروندی کانادا، افراد پناهجو را بر اساس ۳ مورد گزینش می کند:

فردی که عضو  کنوانسیون افراد پناهجوی خارج از کاناداست:
کسی که پناهجوی کنوانسیون (در خارج از کشور خود بوده و به دلیل ترس از آزار و شکنجه، به واسطه نژاد، عقیده مذهبی یا سیاسی، یا بودن در گروهی خاص قادر به بازگشت به کشور خود نمی باشد) است.
کسی که خارج از کاناداست.
کسی که به دنبال اسکان در کاناداست.
کسی که احتمال راه حل پایدار دیگری نداشته باشد. به این معنی که:
توانایی بازگشت به کشور خود (به عنوان مقیم دائم) را ندارد.
دارای پیشنهاد اسکان از طرف کشور دیگری به غیر از کانادا نیست.
کسی که به طور خصوصی یا از طرف دولت تحت حمایت قرار گرفته و دارای توانایی مالی کافی جهت تامین خود و افراد وابسته به خود است.

فردی که جزء دسته کنوانسیون افراد پناهجوی خارج از کاناداست:

کسی که خارج از کشور خود (به عنوان شهروند یا مقیم) می باشد.
کسی که به طور مداوم، جدی و شخصاٌ تحت تاثیر جنگ داخلی،ستیز مسلحانه یا موارد نقض حقوق بشر قرار گرفته است.
کسی که قادر به یافتن راه حلی مناسب برای موقعیت خود در یک دوره زمانی معقول نباشد.
کسی که به طور خصوصی حامی باشد یا دارای توانایی مالی کافی جهت حمایت خود و افراد وابسته خود باشد.

فردی که جزء دسته کشورهای مبداء باشد:

فردی که در  یکی از کشورهای موجود در لیست کشورهای قابل پذیرش،به عنوان شهروند یا مقیم دائم ،اقامت دارد.
کسی که در کشور خود به عنوان شهروند یا مقیم دائم مشغول به زندگی می باشد.
کسی که به طور مداوم، جدی و شخصی، به واسطه جنگ داخلی یا ستیز مسلحانه تحت تاثیر قرار گرفته باشد.
کسی که از حق آزادی بیان به طور جدی محروم بوده باشد.
کسی که به واسطه اختلاف مذهبی از حق شرکت در فعالیتهای تجاری محروم بوده باشد و در نتیجه آن بازداشت شده باشد.
کسی که به دلیل نژاد، مذهب، ملیت، عضویت در یک گروه اجتماعی یا سیاسی، از مورد آزار و اذیت قرار گرفتن بیم داشته باشد.
کسی که قادر به یافتن یک راه حل مناسب جهت موقعیت خود در طی یک دوره معقول زمانی نباشد.
کسی که به طور خصوصی یا از طریق دولت حامی شده باشد یا دارای توانایی مالی کافی جهت حمایت خود و افراد وابسته خود باشد.

چه کسانی می توانند به عنوان پناهجو در کانادا به صورت مستقیم درخواست خود را ارائه دهند؟
کشورهای زیر در حال حاضر به عنوان کشورهای قابل پذیرش شناخته شده و افراد مقیم این کشورها می توانند جهت درخواست پناهندگی  به سفارت کانادا در منطقه مورد نظر مراجعه نمایند.

کشور کنسولگری کانادا در خارج
کنگو نایروبی (کنیا)
سودان قاهره(مصر)
السالوادور گواتمالا
کلمبیا بوگاتا، کلمبیا
سیرالئون آکرا، غنا

 

برنامه پناهندگی برای افراد پناهجو در داخل کشور کانادا:

کشور کانادا آماده حفاظت از افرادی است که از بازگشت به کشور موطن خود بیم دارند. درخواست پناهندگی می تواند در خاک ورودی یا در مرکز اداره مهاجرت کانادا (CIC) صورت پذیرد. زمانی که افسر مرکز اداره مهاجرت کانادا تصمیم بگیرد که فرد پناهجو برای ارجاع واجد شرایط است، این ادعا  برای تصمیم گیری به هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی (IRB) فرستاده خواهد شد که براساس تشخیص این هیئت، فرد در لیست پناهجویان کنوانسیون یا پناهجویان نیازمند حفاظت در داخل کانادا قرار خواهد گرفت.

یک پناهجوی کنوانسیون به شخصی اطلاق می شود که در خارج از کشور  خود یا جایی است که در آن اقامت دارد و به دلیل ترس موجه از آزار و اذیت به واسطه نژاد، مذهب، عقاید سیاسی، ملیتی یا عضویت در گروه های اجتماعی خاص توانایی بازگشت به کشور خود را ندارد.
شخصی که نیازمند حفاظت است:

شخصی که نیازمند حفاظت است به فردی در کانادا اطلاق می شود که اخراج آن به کشور مبداء (کشوری که فرد در آن مقیم است)  احتمال شکنجه، خطر جانی ، خطر مجازات یا رفتار غیر عادی یا ظالمانه را در پی خواهد داشت.

شخص حفاظت شده:

شخص حفاظت شده می تواند یک پناهنده کنوانسیون یا پناهنده ای باشد که نیازمند کمک است.

مواردی که فرد جهت ارجاع به هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی واجد شرایط نمی باشد:
افرادی که به عنوان پناهنده کنوانسیون، به وسیله کشور دیگری شناخته شده و قادر به بازگشت به کشور خود می باشد.
افرادی که قبلاٌ به عنوان اشخاص حفاظت شده، تحت مصوبه حفاظت پناهنده و امور مهاجرتی آن شناخته شده اند.
افرادی که به غیر از کشور خود یا جایی که قبلا در آن مقیم بوده اند به خاک کانادا وارد شده اند (مستقیماٌ یا غیر مستقیم) و کشور مورد نظر به وسیله قوانین مصوبه حفاظت از پناهنده و امور مهاجرتی برگزیده شده باشد.
افرادی که به واسطه امور امنیتی، حقوق بشر، خشونت، جرم جدی یا جنایت سازمان دهی شده غیر قابل پذیرش باشند.
افرادی که قبلاٌ پرونده آنها به عنوان پناهجو در داخل کانادا به وسیله هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی رد شده باشد.
افرادی که قبلاٌ برای پناهندگی در داخل کانادا درخواست نموده و برای ارجاع به هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی واجد شرایط نبوده اند.
افرادی که قبلاٌ از ادعای درخواست پناهندگی خود صرف نظر نموده یا پرونده خود را ترک نموده باشند.

تصمیم جهت پناهندگی در کانادا:


هیئت پناهندگی و مهاجرت:

درخواست هایی که برای پناهندگی واجد شرایط باشند به هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی جهت بررسی فرستاده خواهند شد. اعضای بخش حفاظت از پناهندگان از طریق هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی درخواست افراد را مورد دادرسی قرار خواهند داد. این اعضاء، متخصصان قوانین پناهندگی بوده و در مورد شرایط و رخدادهای سایر کشورها به خوبی آگاهند.

دادرسی:
واجد شرایط بودن شخصی به عنوان فرد حفاظت شده (براساس دادرسی) توسط بخش حفاظت از پناهندگان مشخص خواهد شد. دادرسی معمولاٌ به صورت خصوصی، غیر رسمی و غیر متخاصمانه برگزار می شود. همچنین شخصی از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد ممکن است این روند را مشاهده نماید. به افرادی که مدعی دریافت پناهندگی می باشند، هر گونه موقعیتی جهت اسکان و حفاظت داده خواهد شد. اعضای بخش حفاظت از پناهندگان این دادرسی را رهگیری و اطمینان حاصل خواهند نمود که تمامی اطلاعات لازم پیش از تصمیم گیری ارائه شده است.

مشاور قانونی:
افراد پناهجویی که مدعی درخواست پناهندگی می باشند، این حق قانونی را خواهند داشت که از مشاور استفاده نمایند. همچنین افراد می توانند شخصی را از جانب خود به عنوان نماینده، جهت صحبت انتخاب نمایند. این فرد می تواند وکیل،  دوست، خویشاوند و یا سایر افراد مرتبط باشد.

اخراج:
اگر هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی درخواستی را رد نماید، برای افراد مدعی با توضیح دلایل این تصمیم، اعلانی مکتوب فرستاده خواهد شد. همچنین این اعلان شامل مدارکی است که توضیح دهنده حق انتخاب ناموفق فرد مدعی یا مضمون خروج از کانادا خواهد بود. به افراد مدعی ناموفق ۳۰ روز فرصت داده خواهد شد که کشور کانادا را ترک نمایند. افراد مدعی ۱۵ روز فرصت خواهند داشت که پرونده خود را به دادگاه فدرال تسلیم نمایند.

ارزیابی ریسک پیش از اخراج:
کشور کانادا متعهد شده که افراد را در صورت در معرض خطر قرار گرفتن آزار و اذیت در کشور مبداء، اخراج ننماید. به این منظور، اکثر افرادی که دستور اخراج برای آنها صادر شده می توانند ارزیابی ریسک پیش از اخراج (PRRA) خود را از طریق اداره مهاجرت و شهروندی کانادا درخواست نمایند. افسر ارزیابی ریسک پیش از اخراج این ارزیابی را کنترل می کند. به کاندیدهای واجد شرایط برای ارزیابی ریسک پیش از اخراج، تقاضانامه و راهنمای آن ارسال خواهد شد.

پس از انجام گرفتن این کار، دستور اخراج افراد به حالت تعلیق خواهد در آمد. دستور اخراج قابل اجرا نخواهد بود، تا زمانی که:
مهلت ۱۵ روزه سپری شود و مرکز اداره مهاجرت کانادا تقاضانامه فرد را دریافت ننموده باشد.
تقاضانامه رد شود،  فرد کاندید نشان دهد که قصد درخواست نداشته باشد، از تقاضانامه خود صرف نظر نماید یا آن را رها کند.
متقاضیان ارزیابی ریسک پیش از اخراج می توانند نوشته ای را جهت کمک به توضیح این موضوع که در صورت اخراج از کانادا با چه خطراتی مواجه خواهند شد، ارسال نمایند.

به استثناء مواردی که عدم پذیرش فرد متقاضی بر پایه امنیت و جرم جدی باشد، ارزیابی ریسک پیش از اخراج توسط افسر مربوطه براساس زمینه های زیر در نظر گرفته می شود:
– ریسک آزار و اذیت، به گونه ای که در کنوانسیون ژنو تعریف شده است.
– خطر شکنجه 
– خطر جانی یا مجازات غیر عادی یا ظالمانه.

اشخاصی که نمی توانند برای ارزیابی ریسک پیش از اخراج درخواست نمایند:

– مشمول استرداد مجرم باشند.
برای تصمیم گیری هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی حائز شرایط نباشند (به واسطه اینکه افراد از یک کشور ثالث و مطمئن به کانادا وارد شده باشند).
پناهجویی که کمتر از ۶ ماه پس از خروج مجدداً درخواست خود را ارائه دهد.
پناهجویی که قبلاٌ به عنوان فرد حفاظت شده تحت مصوبه حفاظت پناهندگی و مهاجرت شناخته شده باشد و یا
به عنوان پناهنده کنوانسیون به وسیله کشوری امکان بازگشت به آن وجود ندارد، شناخته شده باشد.

سوالات مکرر:

چرا کشور کانادا افراد پناهجو را اسکان می دهد؟
کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد ماموریت رهبری و هماهنگی جریان حقوقی بین المللی را جهت حفاظت از افراد پناهجو و حل مشکلات آنها در سراسر دنیا بر عهده دارد که هدف اولیه آن حفظ حقوق و سلامتی پناهجویان است. شناسایی پناهجویان به منظور اسکان در کشور کانادا، بخشی از فعالیتهای کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد محسوب می شود. به منظور واجد شرایط بودن، افراد پناهجو نباید راه حل طولانی مدت دیگری را جهت جایگزینی در روند دریافت پناهندگی داشته باشند. همچنین لازم به ذکر است که افراد پناهجو تحت معاینات پزشکی و کنترل امنیتی قرار خواهند گرفت.

منظور از پناهجویانی که از طریق کمک دولتی مورد حمایت قرار می گیرند چیست؟
پناهجویانی که از طریق کمک دولتی مورد پذیرش قرار می گیرند جزء پناهجویان کنوانسیون برون مرزی و عضو لیست کشورهای قابل پذیرش می باشند که اسکان اولیه آنها در کانادا به وسیله دولت کانادا یا کبک مورد حمایت قرار می گیرد. پناهجویانی که به منظور اسکان در کانادا گزینش شده اند معمولاٌ مجبور به فرار از کشور مبداء، به دلیل مشکلات غیر قابل تصور و زندگی اجباری در چادرهای پناهندگی برای سالیان دراز بوده اند. بخشی از این افراد، قربانیان شکنجه و ضربه های روحی بوده و اکثر این افراد را زن ها و کودکانی تشکیل می دهند که در معرض خطر می باشند.

چه نوع حمایت هایی برای افراد پناهجو در نظر گرفته خواهد شد؟
برنامه کمک رسانی اسکان (RAP) به وسیله کمک دولتی، تامین کننده نیازهای فوری و مالی افراد پناهجو است. این خدمات حمایتی شامل موارد حیاتی و فوری زیر می باشد :
استقبال در فرودگاه.
اسکان موقت و کمک در یافتن مکان دائمی.
کمک در ثبت نام های لازم استانی و فدرال.
خدمات غیرمالی شامل خدمات فوری و تماس، حمل و نقل عمومی، سیستم تحصیلی، اطلاع رسانی در مورد شهر مقصد، قوانین کانادا، رسومات، اقلیم و آب و هوا.
جهت گیری های مالی از قبیل بودجه بندی، ایجاد حساب بانکی و استفاده از کارت اعتباری.
ارجاع به سایر برنامه های اسکان.

چه نوع حمایت هایی برای افراد پناهجو در نظر گرفته خواهد شد؟
حمایت هایی که منجر به درآمد زایی برای افراد پناهجو تحت برنامه کمک رسانی اسکان می شود، برای افرادی صدق خواهد کرد که از طریق برنامه اسکان دهی دولتی واجد شرایط بوده و فاقد منابع مالی کافی جهت تامین نیازهای اساسی خود باشند. این برنامه کمک رسانی به صورت یک کمک اولیه جهت شروع و پرداخت ماهیانه خواهد بود.

آیا نوع حمایت پیش بینی شده در سراسر کانادا یکسان است؟
خدمات حمایتی برنامه کمک رسانی اسکان برای افراد پناهجویی که از کمک دولتی استفاده می نمایند در سراسر کانادا یکسان است. درآمد ماهیانه ای که تحت برنامه کمک رسانی اسکان و به وسیله کمک های اجتماعی و استانی هدایت می شود از استانی به استان دیگر در کشور کانادا متفاوت است. به عنوان مثال پناهجویی که از خدمات دولتی استفاده می کند، جهت اسکان در استان اونتاریو ۵۸۰ دلار ماهیانه دریافت خواهد نمود. این مبلغ پوشش دهنده غذا، سرپناه و هزینه حمل و نقل می باشد.

ارائه وجه اولیه چگونه سرشکن خواهد شد؟
میزان تحت پوشش قرار گرفتن نیازهای اولیه که یکبار صورت می گیرد شامل موارد زیر می باشد:
نیازمندیهای اولیه خانگی
لوازم منزل؛ شامل تختخواب، میز و صندلی، ملحفه، پوشش ساده پنجره و محصولات خانگی عمومی شامل وسایل آشپزخانه، دیگ، تابه و جارو.
سهمیه مواد مورد نیاز و اساسی شامل مواد غذایی (آرد ، شکر، ادویه) و اقلام نظافت (مواد پاک کننده و شستشو).
سهمیه لباس و لباس های زمستانی شامل پالتو، چکمه، کلاه و غیره (این اقلام ممکن است در فصل زمستان به پناه جویان در هنگام ورود به خاک کانادا ارائه شود).
آیا خانواده های کم جمعیت و پرجمعیت به مقدار یکسانی پول دریافت خواهند نمود؟
نرخی که برای شروع اولیه موارد خانگی درنظر گرفته شده با توجه به تعداد افراد خانواده متغییر است. همچنین سایر سهمیه ها براساس شرایط ممکن است شامل حال افراد پناهجو شود.

این سهمیه ها (پول اهدائی) شامل چه مواردی است؟
 – برای بچه های زیر ۶ سال.
 – برای بچه های بین سنین کودکستانی تا کلاس ۱۳ که در مدرسه حضور دارند.
 – برای زنان باردار.
 – زایمان برای زنان باردار.
 – برای بچه های تازه متولد شده جهت خریداری پوشاک و لوازم مورد نیاز بچه.

تا چه زمانی حمایت دولتی برای افراد پناهجو برقرار خواهد بود؟
حمایت ها به منظور پوشش درآمد افراد پناهجو می تواند تا یکسال از تاریخ ورود به کشور کانادا یا تا زمانی که افراد پناهجو خود و افراد خانواده خود را مورد حمایت مالی قرار دهند (هر زمانی که هر یک از این ۲ مورد اول صورت پذیرد) ادامه داشته باشد. افرادی که نیازمند موارد خاص تحت برنامه کمک رسانی مشترک می باشند ممکن است از درآمد برنامه کمک رسانی اسکان بیش از ۲۴ ماه یا بیشتر بهره مند شوند. در هر صورت، اکثر پناهجویان به مدت ۱۲ ماه یا کمتر از کمک های اهدائی بهره مند خواهند شد. خدمت رسانی تحت برنامه کمک رسانی اسکان عموماٌ در طی ۴ یا ۶ هفته اول ورود پناهجویان برنامه دولتی ارائه خواهد شد.

آیا کلیه حمایت های پناهجویانی که از طریق برنامه دولتی پذیرفته می شوند به وسیله دولت تامین می شود؟
خدمت رسانی برای افراد پناهجویی که از طریق برنامه دولتی پناهندگی پذیرفته شده اند، به وسیله سازمان هایی صورت خواهد پذیرفت که به وسیله دولت در سراسر کانادا تاسیس شده اند.

آیا کمک رسانی در اسکان افرادی که پذیرش پناهندگی آنها مورد تایید قرار نگرفته یا از برنامه های خصوصی گزینش پناهنده استفاده نموده اند وجود دارد؟
خیر – افرادی که مدعی دریافت پناهندگی می باشند یا از طریق برنامه های خصوصی گزینش پناهندگی پذیرفته شده اند شامل دریافت کمک های اسکان نخواهند بود. مسئولیت اسکان افراد پناهجویی که از طریق سازمان های خصوصی پذیرفته شده اند بر عهده افراد خواهد بود.

منبع:
سازمان کمک رسانی مهاجرت به کشورهای آمریکای شمالی (NACIH)

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید