خبرهای کانادا

رؤیای آمریکایی، هنوز در کانادا پابرجاست

canadaians

canadaians
ایرانتو: اگر چه فاصله بین فقیر و غنی در کانادا بسیار زیاد بوده و در حال رشد نیز هست و اینکه قطعا بسیاری از کانادایی ها زندگی دلخواه و رؤیایی خود را ندارند، اما عدم تناسب در درآمدها، نمی تواند بمنزله یکسان نبون فرصت ها نیز باشد.
اما حدس بزنید چگونه؟ کانادا به همراه دانمارک، نروژ و سایر کشورهای اسکاندیناوی، در صدر مناطق با اقتصاد در حال رشد، قرار گرفته اند.

نشریه نیویورک تایمز ، در سرمقاله اخیر خود ، با عنوان ” turns conventional wisdom on its head” به مقایسه عدم تحرک اقتصادی آمریکا نسبت به همسایه شمالی خود پرداخته است.

آمریکا با اینکه ثروتمندتر از کاناداست، اما نابرابری شدیدی در آن جامعه حاکم است. بطوریکه چنین تفاوتهایی، همانند رنگ چشم یا فرم مو، به نسل های بعدی آنها به ارث می رسد.

نتیجه گیریهای انجام شده، بیشتر بر اساس تحقیقات آقای Miles Corak از اساتید دانشگاه اتاوا و رییس سابق مطالعات خانواده و کار اداره آمار کانادا، بوده است.

پروفسور کوراک، ابتدا به بررسی فرصت های موجود در دو کشور پرداخته و معتقد است، کانادایی ها، سه برابر بیشتر از آمریکایی ها، از تحرک اقتصادی برخوردار هستند و این امر بیشتر بخاطر شرایط حاکم بر زندگی کسانی است که هم در بالاترین و هم در پایین ترین سطح جامعه حضور دارند.

آنچه که دو کشور را از هم متمایز می کند، چیزی است که در پشت پرده رخ می دهد: ” کودکان ثروتمند رشد می کنند تا به بزرگسالان ثروتمند تبدیل شوند و کودکان فقیر نیز، در بزرگسالی همچنان فقیر می مانند.”
اما این اتفاق همیشه در کانادا روی نمی دهد.

در واقع ، این رؤیای آمریکایی که ، هر فردی می تواند از جایگاه پست اجتماع ، خود را به بالاترین نقاط برساند، اکنون به یک افسانه تبدیل شده و در حالیکه فاصله بین فقرا و ثروتمندان، هر روز بیشتر و بیشتر می شود، طبقه متوسط نیز، عملا ناپدید می شود.

دست کم، هنوز می توان گفت، رؤیای رشد صعودی اقتصادی در جامعه کانادایی، پابرجاست. کانادایی ها می توانند وجود چنین فرصتی را مدیون سیستم اجتماعی و یا روش های پیشرفته اخذ مالیات بدانند.

حتی فقیرترین کودکان کانادایی نیز، به مدارس بسیار خوب ، بهداشت و درمان مناسب و خانه های تمیز، دسترسی دارند.

گزارش جدید بخش اقتصادی حاکی از آن است که در سال ۲۰۰۸، هفت میلیون از افراد کم درآمد کانادایی از بین ۲۴ میلیون مالیات دهنده، چک بازگشت مالیاتی دریافت کرده اند. و یا پول ماهانه مربوط به اعتبار مالیاتی کودکان، باعث شده ، عملا دلارهای دریافتی دولت فدرال از مردم، به سمت خانواده های فقیر سوق یابد.

و یا بحث پرداخت بیمه بیکاری برای پدران یا مادران مجرد، بمنظور کمک به تأمین هزینه های فرزند خود . بویژه اینکه در کانادا، بسیاری از کودکان در دو خانه جداگانه پدر و یا مادر خود بزرگ می شوند و دولت به آنها کمک می کند که وظیفه پدر و مادری خود را در کنار کار روزمره انجام دهند.

مقایسه کنید با ایالات متحده که هزینه مدارس در آنجا، اکثرا از جمع آوری مالیات مستغلات همان محل تأمین می شود تا مالیات بردرآمد ایالتی. محله های با ارزش ملک پایین تر و فروشگاه های سطح پایین ، عملا باعث پایین آمدن سطح مدارس آن ناحیه می شوند.

اما آن یک کشور با شرایط بی نهایت متفاوت است. اگر شما در سطح بالای زندگی در آمریکا قرار داشته باشید، زندگی مطلوبی خواهید داشت و کودکان چنین خانواده هایی، بمراتب از همسالان کانادایی خود در از وضعیت بهتری برخوردار می شوند.

از سوی دیگر، تنوع دسترسی به فرصت ها در آمریکا، هر روز وابسته به تحصیلات بالاتر می گردد. شهریه های دانشگاهی که هم اکنون، ده ها هزار دلار در سال می گردد، عملا، بهترین مراکز آموزش عالی را از دسترس بسیاری از آمریکایی ها خارج کرده است.

در مقابل ، خانواده های ثروتمند، براحتی، فرزندان خود را به چنین مراکزی می فرستند و با استخدام معلم خصوصی، شرایط مربوطه را نیز کسب می کنند.

البته، اینگونه نیست که پدران، برای فرزندان خود، شغلی دست و پا می کنند، بلکه آنان را در مسیری قرار می دهند که با دریافت آموزش های پیشرفته و ارتباط با شبکه های مختلف، عملا پله های ترقی را یکی پس از دیگری طی می کنند.

کانادایی ها نباید زیاد هم مغرور شوند. دولت فدرال و همچنین دولت های محلی، هم اکنون با کسری بودجه قابل توجهی مواجه شده اند که در این میان، تحصیل و بهداشت رایگان، می تواند هدف بعدی آنها برای ذخیره بودجه های عمومی باشد.

یک نگرانی دیگر نیز در این میان مطرح است و آن اینکه، افزایش تفاوت درآمد بین خانواده های کانادایی، تساوی دسترسی به فرصت های آینده را برای نسل های بعدی دچار مشکل می کند. نویسنده ابراز نگرانی کرده است که کانادایی های ثروتمند، در آینده به سمت آمریکایی شدن پیش بروند . این امر با پولاریزه شدن شهرها، مثل تورنتو و ونکوور که در آنها ، شهروندان، بوضوح بر اساس درآمد و نژاد ، جدا شده اند، مشهود است.

اما هنوز برای جوانان کانادایی، رؤیای رشد اقتصادی و طی کردن قله های پیشرفت و ترقی، پا برجاست.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید