خبرهای مهاجرت و تحصیل

بحران شغلی برای پزشکان متخصص در کانادا

Medical-Residents
ایرانتو: نوبت های انتظار برای ویزیت پزشک متخصص، کوتاهتر از قبل شده، اما بیماران مبتلا به سرطان در کانادا هنوز هم باید دست کم یک ماه برای دیدن غده شناس صبر کنند و یک هفته بیشتر برای آغاز مراحل درمانی.
روزنامه نشنال پست در مقاله ای، با تشریح مشکلات شغلی جامعه پزشکی کانادا می افزاید، پزشکان آموزش دیده جدید در حالی طی امسال و سال گذشته، وارد بازار شده اند که برغم نیاز مبرم به تخصص آنها، دچار نوعی سردرگمی در یافتن کار شده اند.

در این میان انکولوژیست ها  تنها نیستند. سازمانهای   پزشکی می گویند ، متخصصین رشته های مختلف در حالی دچار بیکاری یا احتمال بیکاری هستند که مراجع مختلف، بارها از کمبود پزشک و انتظار طولانی مدت بیماران برای دریافت خدمات خبر می دهند.

دکتر شان لوون ، ۳۶ ساله، که به تازگی تحصیل پنج ساله خود را در رشته غده شناسی پرتوی به پایان رسانده، می گوید :” این واقعاً ناراحت کننده است. “من می خواهم شروع به کار کنم و به درمان بیماران بپردازم. این همان چیزی است که جامعه  بخاطر آن برای من هزینه کرده و کاری است که باید انجام دهم. اما متأسفانه اگر نتوانم  چنین فرصتی را در کانادا بیابم ناچار به دنبال جای دیگری خواهم گشت.

برخی از جویندگان کار ، همانند متخصصین سرطان شناسی و جراحی ارتوپدی ، در مواردی تحصیل کرده اند که دولت صدها میلیون دلار در ان حوزه سرمایه گذاری کرده تا ضمن گسترش خدمات مربوطه، از میزان تاخیر در رسیدگی به بیماران کاسته شود.

کارشناسان معتقدند، با اینکه دولت های استانی، هزینه زیادی را برای تربیت متخصصان در مناطق مورد نیاز هزینه کرده اند، اما بیمارستان ها و درمانگاه ها توانایی پرداخت حقوق مورد نظر آنها را ندارند.
برخی نیز می گویند، بین آنچه که مراکز درمانی از نظر متخصص همه کاره نیاز دارند، با آنچه که دانشکده های پزشکی تربیت می کنند، فاصله زیادی وجود دارد.

کالج سلطنتی پزشکان و جراحان – که مسئولیت نظارت و تنظیم استانداردهای تخصص پزشکی را برعهده دارد – قبلا لیست رشته های با بیکاری بالا را منتشر کرده است. این لیست نه تنها شامل غده شناسی و ارتوپدی می شود بلکه جراحی قلب ، نفرولوژی ، جراحی مغز و اعصاب ، جراحی پلاستیک ، گوش و حلق و بینی و همچنین بهداشت عمومی و طب پیشگیری را در خود جای داده است.

“ما فکر کردیم : وای ، این لیست واقعاً شگفت انگیز است ،” دانیل Fréchette ، مدیر سیاست گزاری بهداشتی کالج با بیان این جمله افزود:” این یک تناقض آشکار بین موضوع مطرح در جامعه یعنی مدت زمان انتظار و جراحی هایی است که عملا لغو می شوند. در حالیکه می توان ، آن جسم های منتظر را به افراد جویای کار پیوند داد.”

کالج سلطنتی با بررسی وضعیت پزشکانی که به تازگی فارغ التحصیل شده اند ، دریافته است که تنها یک پنجم آنها موفق به پیدا کردن کار تمام وقت شده اند و اکثر آنها یا به کار پاره وقت روی آورده اند، یا جای پزشکان غایب را پر می کنند و یا مجبور به بازگشت به دانشگاه برای یادگیری مباحث دیگر می گردند.

از سوی دیگر دکتر ” آدام کافمن”، رئیس انجمن انترن و رزیدنت های کانادا با اشاره به اینکه،  نیمی از ۱،۵۰۰ شرکت کننده در یک نظرسنجی انجام شده توسط انجمن ، نسبت به نیافتن کار مناسب ، ابراز نگرانی کرده اند. افزود، این گروه حتی یک برنامه جدید با عنوان Transition into Practice Service (TIPS) ، برای کمک به یافتن موقعیت شغلی برای دانش آموختگان جدید ، آغاز کرده است.

دکتر Loewen گفت : از ۳۵ پزشکی که به تازگی در رشته تومور و غده شناسی ،فارغ التحصیل شده اند،  تنها تعداد انگشت شماری قادر به یافتن شغل در کانادا شده اند  و سه نفر نیز به ایالات متحده عزیمت کردند.

برایان مک لین ، مدیر پروژه مذکور در جریان یک جلسه معمولی راهنمایی TIPS در دانشگاه کوئین در کینگستون انتاریو، گفت ، یکی از دانشجویان سال آخر آسیب شناسی اظهار داشته بود که به وی گفته اند : هیچ موقعیت شغلی در این استان، در انتظار او  نخواهد بود.”

با این وجود، کمبود متخصص آسیب شناسی در سطح ملی، به عنوان عامل اصلی حجم وسیع بیماران اعلام شده است و حتی برخی از این موضوع برای فرار از رسوایی های ناشی از اشتباهات اخیر در تشخیص سرطان و مرگ و میر کودکان بهره می برند.

آقای مک لین  افزود:” در یک استان دیگر ، وزیر بهداشت در جلسه  دانشجویان پزشکی با صراحت می گوید:” وقتی تحصیل تان پایان یافت، انتظار پیدا کردن شغل در این استان را نداشته باشید.”

انتظار می رود بسیاری از پزشکان بیکار در نهایت به شغل مورد نظر دست یابند، ، اما این تاخیر می تواند به معنی عدم استفاده از توانایی های یک متخصص در جامعه دست کم به مدت یک یا دو سال باشد.. با اینکه مطالعات نشان می دهد صلاحیت جراحان با انجام متعدد اعمال جراحی و کسب تجربه های بیشتر، بهبود می یابد.

دکتر جف جانستون ، جراح ارتوپد در ساسکاتون و سخنگوی انجمن مربوطه، می گوید:” اگر شما تمرین کافی نداشته باشید ، توانایی های شما، بمرور دچار فرسودگی می شود ، به همین دلیل ما معتقدیم، یک مرجع باید این افراد را بکار گیرد.”

در حالی که وضعیت نیازمندی به پزشک از منطقه ای به منطقه دیگر و تخصص به تخصص فرق می کند، اما اخیرا بحث اندکی در مورد نیاز بیشتر کانادا به پزشک مطرح می شود. در سال ۲۰۰۸ ، کانادا، رتبه ۲۶ را در بین  ۳۲ کشور جهان در لیست سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) بخود اختصاص داد. ، با ۲٫۳ پزشک بازای هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت ، در مقایسه با ایالات متحده که آمار آن ، بین ۲٫۴ تا ۳٫۲ نفر بوده است.

استان های مختلف کانادا در سال های اخیر ، به منظور پاسخگویی به لیست انتظار طولانی بیماران، به میزان قابل توجهی ، تعداد دانشجویان پزشکی خود را افزایش دادند. یعنی یک دوره دو ساله تخصصی برای پزشکان خانواده و دوره پنج ساله برای پزشکان متخصص دیگر.

در این میان فارغ التحصیلان دوره های پزشکی خانوادگی و برخی رشته های اولیه مثل مراقبت های اولیه، اطفال و یا روانپزشکان ، به سادگی می توانند به ویزیت بیماران بپردازند، اما جراحان دیگر که نیاز به زیرساخت های گران قیمت مانند اتاق عمل برای انجام کار خود دارند اغلب می بایست توسط بیمارستان ها و یا مراکز درمانی استخدام شوند. یک عمل جراحی قلب ، به عنوان مثال ، برای بیمارستان هزینه های بالغ بر ۱،۵ میلیون دلار در سال دربر دارد که حق الزحمه جراح را نیز شامل می شود.

پزشکان می گویند یکی از دلایل سختی یافتن شغل، عدم تمایل پزشکان قدیمی به بازنشستگی و ادامه کار آنها و به تبع ان افزایش متوسط سن بازنشستگی است.

آقای مک لین می گوید،”گاهی اوقات ، برخی موقعیت های شغلی در مناطق دیگری یافت می شود اما برای همه متخصصان امکان نقل و انتقال خانواده و فرزندان وجود ندارد . در عین حال، در مناطق با نیاز بالا نیز، مراکز درمانی، توانایی مالی لازم برای استخدام افراد بیشتر را ندارند..

رییس انجمن پزشکان، هشدار داده است، در صورت ادامه چنین وضعی، ممکن از متخصصان بعد از یک یا دو سال تلاش، به ایالات متحده مهاجرت کنند و تجربه نشان داده است، که اکثر آنها در صورت موفقیت، هیچگاه به کانادا برنمی گردند . اتفاقی که پیش از این در دهه ۱۹۹۰ روی داد و مایه شرمساری ما گردید.

دیدگاهتان را بنویسید