خبرهای مهاجرت و تحصیل

دبیرستان ها و دانشگاه های کانادا در تسخیر جوانان آسیایی

asians

asians
ایرانتو: برمبنای نتایج سرشماری اخیر، رشد جمعیت در کانادا، بیشتر از همه کشورهای صنعتی جهان است که دو سوم آن مربوط به مهاجران می شود.
این تازه واردین، نه تنها نقشه جمعیتی کانادا را متحول می کنند، بلکه چهره سیستم آموزشی کشور را نیز بوضوح ، تغییر می دهند.

این امر، بویژه توسط مهاجران چینی، هندی و  فیلیپینی انجام می شود که به تنهایی، یک سوم کل مهاجران را تشکیل می دهند و اکثر آنها نیز، به تحصیلات عالی اشتغال دارند.

روزنامه نشنال پست نوشت: طبق گزارش سال ۲۰۱۰ مجمع مدارس تورنتو، ۷۲ درصد فرزندان مهاجر آسیای شرقی و ۵۰ درصد فرزندان مهاجران آسیای جنوبی وارد دانشگاه می شوند، در حالیکه این رقم برای بچه های کانادایی، ۴۲ درصد است.

به عنوان مثال، ۲۱ درصد جمعیت ونکوور از آسیای شرقی هستند، اما دوبرابر این میزان ، یعنی ۴۲ درصد دانشجویان دانشگاه بریتیش کلمبیا، عضوی از جامعه آسیای شرقی هستند.

شواهد قطعی بیانگر رقابت مشابه و یا وسیع تر در دبیرستان های مشهور کشور است.

نویسنده اضافه می کند، وقتی من در دهه ۱۹۷۰ – ۱۹۸۰، به دبیرستان Selwyn House در مونترآل می رفتم، تنها سه دانش آموز آسیایی در کلاس ما بود. اما اکنون که بعد از ۲۵ سال برای سخنرانی به همان مدرسه دعوت شدم، باید بگویم، یک تغییر چهره واقعی و همگانی را شاهد بودم.

نظیر چنین تحولی را می توان در بسیاری از دبیرستان های طراز اول تورنتو مثل Bishop Strachan یا Havergal مشاهده کرد. در حالی این مدارس ، چهره آسیایی بخود گرفته اند که زمانی به آموزشگاه اختصاصی سفیدپوستان مشهور بودند.

برای بسیاری از مهاجران آسیایی، رمز موفقیت ، تلاش و پشتکاری است که موجب افزایش قدرت تمرکز و دقت آنها گردد.

در نوامبر سال ۲۰۱۰، سرمقاله مجله مک لینز، با عنوان ” ?Too Asian” به این موضوع اشاره کرده که چگونه بدنه دانشجویی دانشگاه های مهمی چون، دانشگاه تورنتو، بریتیش کلمبیا  یا واترلو ، توسط آسیایی های سختکوشی پر شده که با همه بخش های دانشگاه غریبه هستند، الا کلاس درس و کتابخانه !

حتی دو دانش آموز سفیدپوست یکی از دبیرستان های مشهور تورنتو تأکید کردند که تنها کسانی که از دبیرستان ما، موفق به اخذ پذیرش از دانشگاه تورنتو، شدند، آسیایی بودند.

یکی از آنها افزود:” همه بچه های سفید، به دانشگاه هایی مثل کوئین، وسترن انتاریو یا حتی مک گیل می روند که هم دانشگاه های خوبی هستند و هم بخاطر داشتن برنامه ها و تیم های ورزشی، کلاب ها و مهمانی های دانشجویی مطرحند.

با اینکه مقاله مجله مک لینز به وضعیت اجتماعی مجتمع های دانشگاهی پرداخته، اما موضوع، بسیار فراتر از این حرف هاست.

رقابت با دانشجویان آسیایی، تبدیل به دغدغه شدید خانواده جوانان کانادایی شده و توقعات آنان از فرزندانشان را افزایش داده است.

در حالیکه خانواده های کانادایی، عادت داشتند که بر روی فرزندان باهوش خود حساب باز کرده و آنها را به راحتی به مدارس خصوصی یا دانشگاه بفرستند، اکنون آن بچه ها، باید با فرزندان مهاجرانی رقابت کنند که آخر هفته خود را صرف حل کردن معادلات ریاضی کرده یا واژه های عجیب و غریب را هجی می کنند.

خانواده های کانادایی همچنین برخلاف گذشته، مجبور شده اند، فرزندان خود را به انواع کلاس های علمی و حتی هنری بفرستند تا از قافله آسیایی ها عقب نمانند.

چنین تحولی در سیستم های آموزشی کشورهای غربی، سابقه دیرینه ای دارد. از جمله در سال ۱۹۰۸، تنها ۹درصد دانشجویان دانشگاه هاروارد ، یهودی بودند ، اما از سال ۱۹۲۵ به بعد و بدنبال سیل وسیع مهاجرت یهودیان از اروپا و روسیه، سهم آنها به حد ۲۸ درصد رسید . حتی در کلمبیا رقم مذکور، ۴۰ درصد است.

در همان زمان نیز، دانشجویان یهودی، همانند دانشجویان آسیایی فعلی، بندرت در برنامه های ورزشی و اجتماعی دانشگاه شرکت می کردند .

این روند باعث شد که مسئولان دانشگاه های هاروارد، یل و پرینستون که با بحران رشد دانشجویان یهودی مواجه شده بودند، تصمیم گرفتند، نوع مذهب متقاضیان تحصیل در آن اموزشگاه ها را در فرم مربوطه بگنجانند. حتی متقاضیان در آن تاریخ ، می بایست یک عکس پرسنلی نیز بفرستند تا از ظاهر و طرز لباس و آرایش او، پی به ملیت و مذهبش ببرند.

بدین ترتیب دانشگاه های مذکور، نزدیک به دو دهه به خودشان وقت دادند تا، به چالش با رشد یهودیان بپردازند.

اما چنین نسخه ای نمی تواند برای کانادا کارساز باشد و در عصر حاضر، نژاد پرستی قلمداد می شود. در عین حال، کانادا نمی تواند متخصصان و مغزهای جهان را به این کشور دعوت کند، اما مانع تحصیل فرزندانشان گردد. ضمن اینکه چنین افراد باهوش و با استعدادی، برای آینده کشور نیز مفید خواهند بود.

مسئولان کانادایی، کمتر حاضر می شوند در این باره اظهار نظر کنند . مثل قضیه ورود دختران فوتبالیست مسلمان و محجبه به تیم های کانادایی که عملا ترجیح می دهند ، با آن کنار بیایند.

ناظران خوش بین معتقدند، افزایش استانداردها در دبیرستان ها و دانشگاه ها ، می تواند برای همه مفید باشد. و طبیعیست که جوانان کانادایی در این میدان رقابت ، باید از وقت تماشای تلویزیون و تفریحات خود بکاهند و بیشتر از گذشته کار کنند. اما باید اعتراف کرد که بهترین مراکز آموزشی ما،  یکی پس از دیگری از دستان متولدین کانادا خارج شده و به تسخیر مهاجران در می آید.

آمار مهاجران کانادا به تفکیک ملیت قبلی:

asians3

دیدگاهتان را بنویسید