خبرهای کانادا

هیچکس حاضر به خرید « آژانس انرژی اتمی کانادا » نیست

nuclear_power
ایرانتو: تلاش های محرمانه دولت محافظه کار کانادا برای فروش سازمان انرژی اتمی این کشور، طی هفته گذشته و بدنبال انصراف آخرین داوطلب باقیمانده ، با شکست مواجه شد.
دولـت بیـش از دو سـال صـرف یافتن مشـتری برای واگذاری تنـها تشـکیلات اتـمی غیـرنظامی کشـور با عنوان  (AECL)  یا Atomic Energy of Canada Ltd کرد که مسئولیت ساخت و تجهیز رآکتورهای اتمی را برعهده دارد.

آژانس مذکور طی دهه گذشته، موفق به انعقاد هیچ نوع قرارداد خارجی برای ساخت رآکتور نشده و عدم واگذاری آن به بخش خصوصی، هزینه بسیار قابل توجهی در حد ۸۰۰ میلیون دلار در سال به مالیات دهندگان تحمیل خواهد کرد.

شکست دولت در انجام مزایده، نه تنها سرنوشت AECL را با ابهام مواجه کرده، بلکه ۳۰،۰۰۰ کارمند و کارگر صنعت اتمی کشور نیز، با خطر از دست دادن شغل خود روبرو شده اند.

منابع مطلع گفته اند، تنها سهامدار عمده باقیمانده، به نام Bruce Power  نیز، حاضر به خرید AECL نیست و هفته گذشته رسما اعلام کرد، از مذاکرات مربوطه کنار کشیده است.

گزارش کانادین پرس حاکیست، مسئولان وزارت منابع طبیعی که مسئولیت امور انرژی اتمی را برعهده دارند، حاضر به پاسخگویی به سوالات خبرنگاران نشده و گفتند که فرایند فروش همچنان ادامه دارد.

گفته می شود، پس از آنکه دولت هارپر در سال ۲۰۰۹، آژانس انرژی اتمی را به مزایده گذاشت، تنها دو شرکت فرم های مربوطه را تکمیل کردند.

یکی از آنها، Bruce Power بود که پیش از این نیز یک کارخانه اتمی در ساحل  دریاچه Hurn  را اداره می کرده و دیگری یک شرکت کبکی با نام SNC-Lavalin بود که آن هم قبلا در چند پروژه مشترک با AECL همکاری داشته است.

شرکت ها تا ماه جون ۲۰۱۰، فرصت داشتند که پیشنهادات خود را ارائه کنند.

اما از آنجا که همه مراحل مزایده، بصورت محرمانه انجام می شد، برخی مسئولان داخلی آژانس فاش کردند که هر دو شرکت مزبور، تأکید داشتند که باید بخش اصلی امور اجرایی AECL از دست دولت خارج شود.

بدین ترتیب، مالیات دهندگان، در مقابل یک برنامه هزینه بر با ریسک بالا قرار می گرفتند.

به همین دلیل، دولت تصمیم گرفت ، استراتژی خود را تغییر داده و از آنها بخواهد شرایط متعادل تری را بپذیرند.

ترجیح دادن شرکت Bruce

منابع مطلع گفته اند، پاییز گذشته، شرکت Bruce Power به عنوان برنده انتخاب شده و از او خواسته شد، بمنظور واگذاری برخی از راکتورهای تجاری موجود، وارد مذاکره شود.

اما Bruce ، سهم بیشتری را درخواست کرد، چرا که معتقد بود، به نسبت شرکت SNC-Lavalin ، تعداد بیشتری از کارکنان فعلی آژانس را تحت پوشش خود قرار خواهد داد.

عمده فعالیت های شرکت Bruce ، در زمینه امور اجرایی و تجهیز ژنراتورهای فشار قوی بوده و در امور انرژی اتمی نیز، علاقمند بود بیشتر در زمینه بازسازی و ارتقای راکتورهای قدیمی وارد عمل شود. به همین دلیل خواستار در اختیار گرفتن بخش قابل توجهی از مهندسان و کارشناسان اتمی موجود بود.

آخرین مهلت برای تکمیل مذاکرات تا پایان همین ماه و امضای قرارداد نیز دو ماه بعد (۳۱ مارچ) تعیین شده بود. اما این توافق ، هیچگاه حاصل نشد.

البته AECL چندان لقمه دلچسبی برای شرکت ها نیست. چرا که برغم موفقیت در احداث راکتورهای اتمی Candu در سطح جهان، بدلیل اینکه از سال ۱۹۹۰ تاکنون، موفق به انعقاد هیچگونه قرارداد خارجی نشده، چیزی برای ارائه ندارد.

کمبود بودجه، عقب ماندن از برنامه

عملیات بازسازی و ارتقای راکتورهای متعلق به AECL در انتاریو و نیوبرانزویک تاکنون بخاطر کمبود بودجه با مشکلات جدی روبرو بوده و هم اکنون بخاطر عقب ماندن از تعهدات خود، میلیون ها دلار از جیب کانادایی ها، صرف پرداخت جریمه دیرکرد می شود.

منابع نزدیک به مذاکرات شکست خورده با شرکت Bruce Power معتقدند ، مهم این نیست که بالاخره، وضعیت AECL به کجا خواهد رسید، اما آنچه هم اکنون پیش روی ماست، میلیاردها دلار هزینه ای است که برای بازسازی راکتورها و دفع زباله های اتمی، همچنان بر دوش دولت سنگینی می کند.

حتی آژانس انرژی اتمی کانادا، بخاطر سرمایه گذاری ۶۰۰ میلیون دلاری بر روی دو راکتور ایزوتوب طبی که هیچگاه به مرحله تولید نرسیده و نخواهند رسید، مورد شماتت بین المللی قرار گرفت.

در این میان دولت انتاریو که بیشترین کارخانه های اتمی را در اختیار دارد، موضوع معاملات مذکور را پیچیده تر کرده است.

انتاریو در صورتی به آژانس انرژی اتمی اختیار انجام معامله را داده که اتاوا، مسئولیت پرداخت هزینه های اضافی و ریسک های احتمالی آینده را بپذیرد.

هیچکس نمی داند بالاخره، سرنوشت فروش AECL چه خواهد شد، اما هرچه وضعیت فعلی آژانس طولانی تر گردد، ارزش آن برای خریداران نیز کمتر و کمتر می شود.

دیدگاهتان را بنویسید