رویدادهای جامعه ایرانی

یک گزارش و بیوگرافی خانم سهیلا انصاری ، کاندیدا مهاجر برتر سال ۲۰۱۳

Soheila

برای کسانی که به تازگی به کانادا مهاجرت کرده اند و با مشکلات متعددی دست به گریبانند، آشنایی با افراد خیرخواهی که برای کمک به هموطنان مقیم این کشور و جامعه ایرانی، تمام تلاش خود را به کار می گیرند، شاید یک ضرورت باشد. ما نیز بر آنیم تا به شناسایی و معرفی این گونه افراد بپردازیم.

کانادا هر ساله ۲۵ نامزد درجه اول مهاجرین را که به فعالیت های فرهنگی – اجتماعی برای هموطنان خود مشغول هستند از طریق آمارگیری اینترنتی  شناسایی و معرفی می کند. در این مقاله شما را با خانم سهیلا انصاری آشنا خواهیم کرد که مدت ۱۵ سال است که یک شهروند ایرانی – کانادایی است و همیشه آماده حمایت از هموطنان و راهنمایی آنان به خصوص تازه واردین به کانادا و خانواده آنها بوده و هست.
گزارش: ناهید- ونکوور

سهیلا انصاری متولد تهران و دارای لیسانس ادبیات انگلیسی است و در ۳۱ می ۱۹۹۷ به کانادا مهاجرت کرده است.
اولین اقدام او پس از ورود به کانادا، کار داوطلبانه در ISS بود که پس از دو ماه در ۸ آگوست ۱۹۹۷ به صورت تمام وقت با سمتAdministrative Assistant in ISS of BC  در موسسه مذکور مشغول به فعالیت شد. وی سپس دوره های زیر را گذراند:
English Classes
Basic Career Practitioner Diploma (in Douglas College)
پس از سه سال در همان سازمان سمت Recourse Center Adviser را کسب کرد(۲۰۰۰). مسئولیت وی در این پست شامل تهیه رزومه، به روز کردن اطلاعات و آموزش اینترنت به گروه مهاجرین ( ایرانی و غیر ایرانی) بود.
پس از دو سال فعالیت، سمت مشاور استخدامی در شرکت Employment Counselor in YES Canada Company به او پیشنهاد شد. در این شرکت وظیفه او راهنمایی و همراهی بود. البته نه تنها برای مهاجرین بلکه برای کانادایی هایی که می خواستند حقوق بیکاری دریافت کنند یا برای کاریابی نیاز به کمک داشتند و به اصطلاح زیر پوشش Welfare می رفتند. او می بایست هر ماه، دو بار به دو بخش متفاوت (Secure Part & Unsecure Part in Prison ) در زندان زنان سرکشی می کرد.

بعد از دو سال همکاری در این سازمان، مجدداً به سازمان قبلی (ISS) برگشت. البته با حفظ سمت قبلی یعنی مشاور استخدامی و تسهیل دهنده (Employment Counselor & Facilitator in ISS) (2004).

در این بین در رابطه با کاریابی و نحوه مصاحبه با مهاجرین دوره ای را گذراند تا بتواند در جهت اهداف خود یعنی کمک رسانی به مهاجرین، با مهارت بیشتری فعالیت کند. علاوه بر آن به تدریس هم مشغول شد.

  وی در عین حال به زنانی که مورد تعدی قرار گرفته بودند، کمک ها و راهنمایی های لازم را ارائه می کرد. او سعی داشت تا اعتماد به نفس از دست رفته آنها را احیا کند و نحوه ادامه زندگی و کاریابی را به آنان بیاموزد. سپس آیلتس آکادمیک را با موفقیت پشت سر گذاشت و در رشته مورد نظرش ” مشاور امور مهاجرت” در دانشگاه ” یو بی سی” ثبت نام کرد.

   درآن زمان و در پی تغییراتی که در دولت کانادا رخ داده بود، او به مدت یک سال در رابطه با بی خانمان ها همکاری مستمر داشت.Boxton Consultant (work with Homeless) in Port Coquitlam .

سمت بعدی او مشاور امور استخدامی در سه دفتر سوری، برنابی و نورت ونکوور بود. مسئولیت او در این شرکت کمک رسانی به مهاجرین از تمامی نقاط جهان بود( نه فقط ایرانی ها یا افغانی ها). وی به حدی با جدیت، دقت و دلسوزی کارها را به انجام رساند که مسئولیت دفتر نورت ونکوور را به تنهایی عهده دار شد.

خانم انصاری برای اولین بار همت به برپایی کلاس هایی به زبان فارسی کرد تا مطالب برای ایرانیانی که به تازگی به کانادا مهاجرت کرده بودند، قابل درک باشد. در پی استقبال و موفقیت این دوره ها، کلاس ها تا کنون ادامه دارد.

وی در ۲۵ مارچ ۲۰۰۸ در آموزش و پرورش ونکوور استخدام شد. بسیاری او را کاملا ً ناامید کرده و از پذیرش این سمت برحذر می داشتند ولی او با توجه به شخصیت کارآمدش و توانایی یافتن راه حل مناسب در شرایط خاص و بحرانی، به راهش ادامه داد و پله های موفقیت را پیمود.

همچنین هدف والای کمک رسانی به مهاجرین به خصوص هموطنانی که به علت ناآشنا بودن به قوانین وحقوق خود، قادر به قدم گذاشتن در راه نبودند انگیزه ای بسیار قوی شد که او با قاطعیت و علاقه به کار خود ادامه دهد. هم اکنون بسیاری از مهاجرین ممنون و سپاسگزار کمک های بی دریغ او هستند.

برای سهیلا انصاری این سمت در آموزش و پرورش صرفاً یک شغل برای کسب درآمد نیست بلکه یک علاقه مندی است. به علاوه، قابلیت های او را نیز نمایان می سازد. از یک سو کمک های مستقیم و غیر مستقیمی را که بنا به تجربه چندین ساله فرا گرفته است، با دلسوزی و توجه فراوان  در اختیار مهاجرین و به خصوص ایرانیان قرار می دهد و از سوی دیگر سعی در ارتقای دانش و به روز نگهداشن اطلاعات خود دارد که امری بسیار باارزش است. او اولین بار کلاس های والدگری و روابط سالم خانوادگی را در این ایام در VSB برنامه ریزی کرد. این کلاس ها از کوکیتلام شروع شد و بعد در برنابی ادامه پیدا کرد. سپس با معرفی انجمن تحصیلکردگان ایرانی Iranian Education Society for Families    به SWIS این برنامه تا به حال هم ادامه دارد. کلاس های مذکور با عنوان
Parenting Workshop & Healthy Family Integration Settlement  برگزار می شد. پس از آن کلاس های مشابهی در کوکیتلام، سوری، برنابی و وست ونکوور برگزار شد.

سهیلا اهداف کمک رسانی خود را به مسئولیت در آموزش و پرورش محدود نمی بیند بلکه او از مهیا کردن یک سری امکانات برای خانواه های مهاجرین، مانند هماهنگی های اجتماعی و تقویت روحیه، تشویق آنها برای کارهای داوطلبانه، برپایی کلاس های زبان انگلیسی برای ارتقای مکالمه و اعتماد به نفس آنها حتی به عنوان مترجم و حضور در دادگاه ها و یاری رسانی به آنها فرو گذار نیست. تمامی اینها  فراتر از وظایف کاری اوست، ولی او از هیچ گونه کمکی که در توان دارد به مراجعین خود فروگذار نمی کند. به طوری که می گوید گاهی احساس خجالت را از طرف مراجعین خود احساس می کنم و کاری را که لازم می دانم برایشان انجام می دهم، بدون آنکه آن را درخواست کرده باشند.

خانم انصاری برای کسب اطلاعات گوناگون مهاجرین اقدام به برپایی دوره های زیر کرده است:
Guest Speaker
Citizen Ship test preparation
وی این اواخر کلاس های آموزش شهروندی به زبان فارسی را برپا کرده است. این کلاس ها مختص مهاجرینی است که بایست سوگند شهروند کانادایی را ادا کنند. او سعی دارد با بیان داستان وار مطالب، آنها رابرایشان به یاد ماندنی کند، به نحوی که به راحتی به خاطر سپرده شوند.

ادامه کار در آموزش و پرورش و فعالیت به عنوان یک مشاور خصوصی اهداف سهیلا انصاری هستند.
او می گوید هم اکنون در ونکوور مشغول به کار هستم و مایلم حوزه کارم را گسترش دهم تا بتوانم  خدمت بیشتری در اطلاع رسانی به هموطنانم انجام دهم. او می افزاید:” مایلم با گسترش ارتباطات، کمک موثرتری برای دیگران باشم، به خصوص که بسیاری افراد، پس از ورود به کانادا اطلاعات ضروری و کافی ندارند و مایلم  بدون اتلاف وقت و هزینه، کمک موثری برایشان باشم تا آنها به یک ثبات نسبی رسیده و بتوانند زندگی نسبتاً راحتی برای خود مهیا کنند.”

خانم انصاری در بیان ویژگی های خود می گوید:” سعی می کنم حدود را حفظ کنم. راز نگهدار هستم.  اعتماد به نفس خوبی دارم. مثبت، خوش بین و پر انرژی – مانند یک جوان ۱۸ ساله – هستم و همیشه  خود را مسئول می دانم. وقتی کسی مشکلاتش را نزد من مطرح می کند، احساس می کنم مشکل من است. همان طوری به آنها کمک می کنم که مایلم در آن شرایط به من کمک شود. بسیاری از مهاجران خجالت می کشند خواسته های خود را عنوان کنند ولی من با شناختی که بنا به تجربه چندین ساله ام از مسائل دارم سعی در رفع نیازشان می کنم.”

وی می گوید:”به این گفته معتقدم که وقتی در شرایط مثبتی قرار می گیری حتماً قبلاً کاری نیکو کرده ای که الان مستحق چنین پاداشی هستی. نمی دانم قبلاً چه کرده ام ولی این پاداش خوش آیندی است که اکنون از کارم بی نهایت لذت می برم.”
 
وی هم اکنون مورد اعتماد بسیاری از خانواده های مهاجرین و به خصوص ایرانی ها ست.
کلاس های والد گری (Parenting) او که با ۸ نفر شروع شده بود به ۳۵ نفر ارتقا پیدا کرده است.
همسر سهیلا او را زنی مهربان، وفادار، با درک و شعوری بالا، مادری وظیفه شناس و همسری با گذشت معرفی می کند که فراتر از حیطه کاری برای کارش توان می گذارد، به طوری که حتی در روزهای تعطیل هم از هیچ کمکی فروگذار نیست.

برای آشنایی بیشتر با او می توانید سایت های مربوط به:
SWIS(Settlement Worker In Schools) و VSB(Vancouver School Board)
مراجعه نمایید.

در صورت تمایل به رای دادن ، از طریق این لینک اقدام فرمایید.

دیدگاهتان را بنویسید