خبرهای کانادا

کانادا در حال عقب ماندن از قافله جهانی تحقیق و توسعه جهانی

harper

ایرانتو: دولت محافظه کار تقریبا همه سیاستهایش را در بسته ای به عنوان “اشتغال و رشد” می پیچد و عرضه می کند. قراردادهای تجاری، ساخت زیربناها، یارانه یا معافیتهای مالیاتی برای شرکتها و… . اما هنوز در یکی از زمینه هایی که دولت به واقع می تواند نقشی تعیین کننده داشته باشد، یعنی عرصه خلاقیت، دولت اوتاوا رفتاری کجدار و مریز دارد.

گزارش جدیدی که از سوی سازمان همکاریهای اقتصادی و توسعه در زمینه سیاستهای علمی و فن آوری دولت کانادا منتشر شده تصویری نامناسب از موقعیت کانادا در عرصه جهانی ارائه کرده است. کانادا اکنون برای اولین باز پس از بحران بزرگ دهه ۱۹۳۰ از رده ده کشور برتر در زمینه حجم هزینه های تحقیق و توسعه خارج شده و جای خود را به کشورهای دیگر داده است. براساس این گزارش کانادا با نزدیک به ۲۲ میلیارد دلار هزینه ای که در سال ۲۰۱۲ در زمینه تحقیق و توسعه نموده رتبه دوازدهم جهان را نصیب خود نموده و اکنون پس از چهار کشور روسیه، هند، تایوان و برزیل قرار دارد. کانادا در سال ۲۰۰۴ نزدیک به ۲۳ میلیارد دلار، یعنی یک میلیارد دلا ر بیشتر از سال ۲۰۱۲ در این زمینه هزینه کرده بود.

نکته مهمتر اینکه نسبت این هزینه به تولید ناخالص داخلی هم کاهش یافته و پس از یک دهه سیر نزولی اکنون به ۱٫۶۹ درصد رسیده که از نرخ متوسط ۲٫۴ درصد کشورهای عضو سازمان فوق بسیار کمتر می باشد.
از سوی دیگر کانادا اکنون دچار کسری مالی در کالاهای فکری شده، به این معنا که این کشور بیشتر از تکنولوژی ای که می فروشد، از دیگر کشورهای خرید تکنولوژی دارد. نا امید کننده تر آنکه با وجود هشدارهای متعدد هنوز بخش خصوصی کمتر از آنکه باید در این زمینه سرمایه گذاری می کند.

در این شرایط این از وظایف دولت تلقی می شود که برای ترمیم این روند دست به کاری بزند. اما ظاهرا در دولت اضطراری احساس نمی شود. آخرین باری که دولت دست به تدوین استراتژی خود در زمنیه دانش و فن آوری زد سال ۲۰۰۷ بود. سال گذشته دولت پس از ماهها مشاوره، قول داد که در عرض یکسال استراتژی جدیدی برای گسترش خلاقیت تدوین و ارائه کند اما تاکنون خبری از آن نیست. در هر صورت با توجه به اینکه دولت مصمم به رفع کسری بودجه خود تا سال آینده می باشد، نمی توان انتظار زیادی از دولت داشت.

سیاستهای پیشبرد خلاقیت پیچیده و پرهزینه اند و معمولا در شعارهای انتخاباتی نمی گنجند. تا زمانی که دولت عزم جدی خود را برای حل این مسئله نشان ندهد، بسته “اشتغال و رشد” دولت چیزی بیشتر از شعاری توخالی نخواهد بود.

 
بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید