خبرهای مهاجرت و تحصیل

چرا والدین تحصیلکرده، کانادا را انتخاب می کنند؟


ایرانتو: پیدا کردن دوست برای Aayushmaan Rana در اولین روز مدرسه رفتنش، کار راحتی نبود. چهار هفته پس از مسافرتی به طول یک نیم کره، از جنوب هندوستان تا تورنتو، و حال در این شهر ، با اندک زبان انگلیسی که بلد است، تنها سه نفر را می شناسد، پدر، مادر و خواهرش.

او مشتاق به یادگیری است. پنجشنبه گذشته معلم او، در مرکز سکونت مهاجران، نتیجه امتحان ریاضی و زبانش را به مادرش توضیح داد ، Aayushmaan یازده ساله، انگشت آغشته به شکلات خود را به متن کتاب عکس خود مالید !!

او تصویر گربه وحشی درون کتاب را نادیده می گرفت و دائم کلمه ای را که می توانست تشخیص دهد را تکرار می کرد. ببر ببر ببر

پدرش گفت لازم نیست به حافظه بسپاری. فقط بخوان.

Aayushmaan ، یکی از پنج میلیون دانش آموزی است که روز پنجشنبه مدرسه شان آغاز می گردد. یکی از پانصد هزار نفری که در خارج به دنیا آمده اند و یکی از هزاران نفری که برای اولین بار به مدرسه کانادایی می روند.

این ، نوعی تعهد به شمار می رود، برای بچه هایی که با وجود چالشهای فرهنگی و زبانی و اقتصادی با همکلاس های بومی خود رقابت نمایند.

در دروس ریاضی و علوم، نمرات بهتری می گیرند و به احتمال زیاد وارد تحصیلات دانشگاهی می شوند. چیزی که در مورد مهاجرین به انگلستان و آمریکا صدق نمی کند.

این همان چیزی است که والدین تحصیلکرده مانند والدین Aayushmaan که استاد دانشگاه هستند، کانادا را برای مهاجرت برمی گزینند. خیلی از کسانی که به کانادا می آیند با بررسی مدارس آغاز می کنند. ثبت نام کودکانشان در اولویت است. قبل از پیدا کردن کار برای خود، خرید ماشین و یا قبل از مراقبت های بهداشتی ، دغدغه ثبت نام فرزندانشان را در مدارس دارند.

آقای Sharaline Joseph ، کسی که در هیئت پذیرش مدارس به خانواده Rana کمک نمود، گفت: برای بسیاری از این والدین، تحصیلات مهمترین کارهاست. این دلیلی است که آنها را به اینجا می کشاند.

بنا بر آمارها، حدود ۱۰ درصد از دانش آموزان کانادا، خارجی هستند که البته این رقم در مناطق پر ازدحام شهری به ۲۵ درصد نیز می رسد. البته ارقام شامل تحصیلات عالی نیز می گردد.

به گزارش ایرانتو ، در چنین بازار مهاجرت داغی، مدارس دارای کارمندانی توافقی هستند که کارشان ارتباط با مهاجرین و خوش آمد گویی به آنهاست. در واقع این هیئت خوش آمد گو در مدارس، اولین نقطه ای است که والدین خارجی با آن مواجه می گردند.

معلمان، دانش آموزانی را که قصد ورود به سیستم مدارس کانادا را دارند را بررسی علمی می نمایند، به والدین آنها مفهوم روزهای برفی را آموزش می دهند، آنها را راهنمایی می کنند که چگونه می توانند جوانان خود را در مدرسه ثبت نام کنند، شرایط آمد و رفت آنها را تنظیم و برای آنها برنامه های آموزشی و کارآموزی بیابند.

در طی پنج سال گذشته دیده شده است که مدارس داخل شهری نیازشان به چنین برنامه هایی افزایش یافته است. این برنامه ها با ترکیبی از دلارهای فدرال و استانی انجام می گیرد.

سه مرکز خوش آمد گویی، در منطقه PEEL در غرب تورنتو سالانه به حدود ۴۴۰۰ نفر خدمات ارائه می نمایند.

مدارس ونکوور که از مراکز خوش آمد گویی، شامل کارمندان خود مدرسه است در سال به ۳۵۰۰ مهاجر جدید کمک می رسانند. در کلگری، جایی که که مهاجرت به آن در حال افزایش است، دو مرکز خوش آمد گو وجود دارد که از طریق آنها در سال تحصیلی گذشته ۸۰۰۰ دانش آموز در ۲۴ مدرسه ثبت نام نموده اند. (۳۰ درصد بیشتر از یک سال قبل )

در حالی که Aayushmaan و خواهرش ، مشغول امتحان ارزیابی بودند، پدر و مادرشان در اتاقی دیگر در مورد مسایلی چون آلرژی به آجیل، برف و کولاک و شوراهای والدین توجیه می شدند.

پدر Aayushmaan گفت خوبه که می توان با مدرسه تماس گرفت و با معلم صحبت کرد. خانم جوزف گفت از خوب هم بهتره. عالیه که میشه با معلم تلفنی حرف زد.

برای بسیاری از خانواده ها، ورود به سیستم آموزشی کانادا به جذابیت ماه عسل است. بعد از مدتی که چیزهای تازه از بین رفت و به عادت تبدیل شد بعضی از مسائل ، ناپسند می گردند.

والدین دانش آموزانی که از آسیای جنوبی هستند ، بیشتر نگرانند که کودکانشان زمان کمی را برای تکلیف شبانه صرف می کنند، آن کودکان از انجام تکالیفی چون ریاضی، برای اینکه مجبورند کارکردشان را نشان دهند و یا انشا، چون مجبورند تجزیه و تحلیل داشته باشند ، امتناع می ورزند.

خانم جوزف به یاد دارد مادری را که از اینکه معلم، دخترش را به شغل مدیریت هتلداری تشویق کرده بود برآشفته شده بود. آن مادر متقاعد نشد که این نیز موقعیت شغلی مناسبی است.

Yashasvi Rana که ۱۶ سال سن دارد تحقیقات خود را کرده است. هدف او خواندن رشته مهندسی در دانشگاه واترلو است. او دانش آموزی سخت کوش است که تمام کار خود در آزمون سه ساعته مرکز خوش آمد گوئی ، دو بار چک کرد که خطایی نداشته باشد. پس از آن بهمراه خانواده در کلاس مجاور، دور یک میز نشستند و معلم نتایج کار او را توضیح داد.

برادر کوچکش دو ساعت سخت تری در آزمون داشت. او در گذشته در هندوستان، زبان انگلیسی خوانده بود. در مدارس ابتدایی انتاریو، طبقه بندی مرتبط با سن است و نه توانمندی. بنابراین Aayushmaan در روز پنجشنبه به مقطع ششم خواهد رفت. این برای خانواده رانا خوشایند خواهد بود چون فرزندشان مقطع پنجم را نگذرانده است.

او نیازمند توجه ویژه توسط معلم و خانواده اش می باشد.

Aayushmaan و برادرش از بابت همه مشکلات از قبیل کشور جدید، مدرسه جدید و زبان جدید مضطرب بودند. وقتی از او نظرش درباره مدارس کانادا پرسیده شد چشمانش گرد شد و پاسخ داد: زیباست. و به زبان هندی گفت که چقدر از بوی راهروها لذت می برد.

خواهرش نیز نظرش این بود که چقدر دوست داشت در اینجا به مدرسه برود. او گفت کانادا جایی است که در آن همه چیز زیباست.

بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید